Najwybitniejsi politycy

dodane 2012-02-13 (16:10)

Tylko w Wirtualnej Polsce prezentujemy fragmenty najnowszej książki Roberta Krasowskiego Po południu. Upadek elit solidarnościowych po zdobyciu władzy", czyli pierwszego tomu jego historii politycznej III RP, obejmującej lata 1989-1995. Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa "Czerwone i Czarne".

TAGI: robert krasowski, książka, iii rp, historia, polityka, polityk, lech wałęsa, jarosław kaczyński, mieczysław wachowski, aleksander kwaśniewski, jan rokita, donald tusk, wojciech jaruzelski, tadeusz mazowiecki, leszek miller, jan olszewski, józef oleksy, waldemar pawlak, hanna suchocka, adam michnik, joanna stanisławska

Sensacyjna książka! To największa mistyfikacja lat 90.!

To była największa mistyfikacja początku lat 90. Choć jego prezydenturę zapamiętano jako wielką klęskę, a kolejne czarne legendy zbudowały obraz polityka, który zupełnie się pogubił, Wałęsa był najbardziej wartościowym ogniwem polskiej polityki.

To brzmi jak paradoks, ale najbardziej wnikliwe tezy metapolityczne sformułował nie Kaczyński, nie Geremek, nie Michnik, nie politologowie i publicyści, lecz prosty elektryk... - taką zaskakującą tezę stawia w swojej najnowszej książce Robert Krasowski, publicysta i wydawca.

Ta książka to totalne zaskoczenie! Poznaj nieznane twarze polityków z pierwszych stron gazet, ich ostre jak brzytwa charakterystyki! Oto kulisy polskiej polityki po 1989 r. - kto naprawdę rozdawał karty, a kto był tylko nieudolnym amatorem?


Lech Wałęsa - gracz, który przerósł wszystkich

Nie było obozu solidarnościowego, był tylko Wałęsa. Jeden wielki polityk i tłum politycznych amatorów - pisze we wstępie do Po południu  Krasowski. Byłego prezydenta dziennikarz uznaje za największą postać tamtej epoki.

Za piętnaście lat Prawo i Sprawiedliwość będzie dowodzić, że najbardziej atakowanym prezydentem był Lech Kaczyński, ale to nieprawda. Najbardziej atakowany był Wałęsa. Kaczyńskiego jedynie ośmieszano, Wałęsę natomiast zwalczano. Nie chodzi nawet o to, że zarzut bycia 'Bolkiem' rani dużo mocniej niż pytanie o wypite 'małpki'. Chodzi o intensywność tamtej krytyki" - stwierdza.

Zdaniem Krasowskiego, Wałęsa był krytykowany za to, że był politykiem. A im był skuteczniejszy, tym krytyka była większa. Był rewelacyjny. Kiedy z naszą dzisiejszą wrażliwością cofniemy się w przeszłość, zobaczymy gracza, który przerósł wszystkich. Był jak mistrz szachowy, który gra symultanicznie z setką graczy i z każdym wygrywa. Nieważne było, kto ma większość, kto ma rząd, kto ma jakie kompetencje. Wałęsa wchodził do gry i wygrywał. Narzucał swoją wolę, swoich ludzi, swoje decyzje" - wymienia.

Krytyka Wałęsy to była - jak pisze autor - zemsta słabych, którzy z zazdrości o cudzą siłę potępili korzystanie z siły. Co ciekawe, kilka lat później krytycy Wałęsy stali się piewcami politycznej brutalności.
Lech Wałęsa - polityczny geniusz

Jak pisze Krasowski, Wałęsa wyprzedził swoją epokę, bo był urodzonym politykiem. Nie potrzebował spin doktorów, którzy mu opowiedzą, jak wygląda polityka. Nie musiał się uczyć, wszystko już wiedział. Instynktownie rozumiał politykę, jej naturę, jej wymagania. To była cecha Wałęsy, która zafascynowała Kaczyńskiego.

Lider PC przez lata próbował rozgryźć, na czym polega taka na przykład zagadka, że przychodzi do Wałęsy, namawia go do podjęcia jakiejś decyzji, a Wałęsa się ociąga bez podania jasnego powodu. I nagle kilka dni później ją podejmuje, a post factum okazuje się, że wybrał jedyny właściwy moment.

Że gdyby poszedł za radą Kaczyńskiego, gdyby to zrobił tamtego dnia, toby przegrał. Kaczyński uważał, że Wałęsa tego nie wiedział, że to było pozadyskursywne, że po prostu czuł, co i kiedy ma zrobić. To nie był efekt doświadczenia lub wiedzy, ale intuicji.

Właśnie dlatego Kaczyński uważał, że talent Wałęsy stoi na granicy politycznego geniuszu. Bo Wałęsa posiadł umiejętności, których nie można się nauczyć - opisuje.