Kilka dni do Bożego Narodzenia. "Zauważyłem" (poprzez przeżycia poprzednich lat), że najlepiej przygotować się na Święta poprzez... zapomnienie o sobie. Jest bowiem w okresie przed-świątecznym wiele nieprzewidzianych sytuacji, nowej pracy, zaskakujących spotkań, próśb, prowokacyjnych słów. Każdy ma "swoje" plany i tutaj przepadamy. Wpadamy na siebie, tracimy pokój serca. Tak więc najlepiej nie planować; przyjmować, odpowiadać dobrem. Owszem wtedy na końcu wszystkiego co robimy, posprzątamy swój pokój, ale zmęczenie, które włożyliśmy w zapomnienie o sobie będzie najlepszym Betlejem, gdzie narodzi się Jezus. Właśnie takie miejsca jak grota betlejemska przyciągają Boga-Człowieka. Zapomnienie o sobie, rezygnacja ze swojego, aby służyć, to prawdziwe ubóstwo Betlejem czyli narodziny w Bogu i Boga w nas.

"Radość chrześcijańska płynie... z pewności: Bóg jest blisko, jest ze mną, jest z nami, w radości i w boleści, w zdrowiu i w chorobie, jak przyjaciel i wierny oblubieniec. Radość ta pozostaje też w czasie próby, w samym cierpieniu, i pozostaje nie na powierzchni, lecz w głębi osoby, która zawierzyła się Bogu i w Nim pokłada swą ufność (...)

Jeśli natomiast czyni się ze szczęścia bożka, jest się na złej drodze i rzeczywiście trudno jest odnaleźć radość, o której mówi Jezus. Taka jest niestety propozycja kultur, które na miejscu Boga stawiają indywidualne szczęście; mentalność ta znajduje swe symptomatyczne następstwo w poszukiwaniu przyjemności za wszelką cenę, w szerzeniu się narkotyków jako ucieczki, jako schronienia w sztucznym raju, który okazuje się w końcu złudny (...)

...także na Boże Narodzenie można pomylić drogę, wziąć za prawdziwe święto to, które nie otwiera serca na radość Chrystusa".

Tak powiedział nam dziś (16 grudnia 2007) Papież, Benedykt XVI