Ricardo Villalobos przez lata był uznawany za jednego z najlepszych DJów podziemia na świecie, do czasu aż moda zatoczyła koło, a do łask powrócił Hawtin. Wyznaczający trendy w undergroundzie portal Resident Advisor przyznał jego debiutanckiemu albumowi pierwsze miejsce w rankingu stu najlepszych albumów lat zerowych. Co ciekawe, do pewnego stopnia konkurencyjny Pitchfork (poza elektroniką zajmuje się też innymi gatunkami) sklasyfikował go dopiero na pozycji 165... I to spośród dwustu...

Chilijsko-niemiecki elektroniczny artysta eksportowy numer jeden, znany jest ze swoich długich, leniwych aranżacji utworów i ciągnących się w nieskończoność setów na legendarnych afterach stajni Cocoon. Sześć i pół roku po wydaniu "Alcachofa" - jego debiutanckiego albumu - postanowiliśmy wrócić do niego i sprawdzić, na ile faktycznie możemy uznać go za artystę dziesięciolecia.

Od początku wita nas... Hm. Nuda. Połączona z ciekawym brzmieniem i chwytliwą, powoli cedzoną słowami melodią. Easy-lee nie bez powodu było swego czasu w repertuarze każdej szanującej się gwiazdy. amiętajmy, że taki cały urok Villalobosa - maestro "nudy" potrafi bez pamięci wkręcić słuchacza nawet w najbardziej skromny utwór za pomocą misternie zaprogramowanych pętli powoli i stopniowo rozwijających się w interesujące arcydzieła. Poplumkiwania i pojedyncze kliknięcia brzmią świetnie - nie od dziś wiemy, że u Ricardo w domu stoją ogromne monitory odsłuchowe, umożliwiające mu stuprocentowe sprawdzenie, czy dany utwór nadaje się na nagłośnienie klubowe. Latynoskie serce idealnie łączy się z teutońską duszą, tworząc wybuchową mieszankę microhouse'u, jeśli nie wierzycie, sprawdźcie "I Try To Live" i "Wariworinao". Nic dziwnego, że przez tyle lat artysta ten królował wśród zmęczonych, wiecznie imprezujących klubowiczów na Ibizie, bo zarówno płyta ta, jak i cała twórczość Villalobosa stanowi spełnienie marzeń afterującego minimalowca.
 
Podsumowując - płyta choć nieco męcząca na co dzień, w afterowych warunkach sprawdzić się może idealnie. Niewykluczone, że właśnie w takich okolicznościach podejmowano decyzje gwarantujące mu miejsca w światowych czołówkach przez ostatnich kilka lat w praktycznie wszystkich kategoriach. (wg RA)