Dam Tobie na dłoni menu, w uczucia bogate,
Rozpętam w Tobie chaos myśli, gotowych na zatratę,
Chcę żebyś mnie kochał, jak słonce o świcie,
Żebyś mnie nosił na rękach, przez dalsze życie,
W labirynt nieznanych uczuć, chcę Ciebie wprowadzić ,
Jak ślepca za rękę, chcę Ciebie prowadzić,
Będę dla Ciebie oczami przyszłości,
W tej naszej nowej, pięknej miłości.

Bardzo trudno jest żyć, nam z dala od siebie,
Patrząc na tą samą gwiazdę, błyszczącą na niebie.
Chcę budzić się rano, otulona Twoim ramieniem,
Codziennością niech to będzie, a nie tylko wspomnieniem.
Słowo - kocham - niech muska nas, swoją delikatnością,
I uczyni, by wspomnienia, stały się rzeczywistością.
Twoje usta rozpalone, chcę czuć na swoim ciele,
By mnie leczyły miłosnym dotykiem, jak lubczyku ziele,
W Twoich oczach, chcę widzieć swoje odbicie.
Pragnę, mieć Ciebie przy sobie, przez dalsze życie.

Nauczycielu najdoskonalszych uczuć
wiesz. czasem trudno wylać na zewnątrz
swój niepowtarzalny rytm serca.
Skoro tak tęsknimy do wolności
to dlaczego boimy się reakcji ludzi?
Przecież sam powiedziałeś,
że miłośc nie wyrządza zła.Usuń prosze ten lęk i wytłumacz
jak mozna przekazać tyle miłosci
w małym płatku róży?