Wyszukaj w grupie

Cele iluminatów:

• JEDEN BANK
• JEDNA WALUTA
• JEDEN RZĄD ŚWIATOWY

* BIS - Bank Rozrachunków Międzynarodowych, (ang. Bank for International Settlements (BIS) - organizacja utworzona 20 stycznia 1930 roku na konferencji w Hadze. Jej głównym celem jest ułatwienie współpracy banków centralnych i organizacji rozliczeń, które związane są z reparacjami wojennymi Niemiec (obsługa pożyczek zaciągniętych przez Niemcy). BIS przyjął formę spółki akcyjnej, w której udziałowcami są banki centralne. Członkami BIS jest 55 banków centralnych, w tym NBP. Siedziba organizacji znajduje się w Bazylei.

** Ellen Brown, prawniczka, autorka książki Web od Debt (Pajęczyna długów)  ukazującą inne oblicze FED i finansowych trustów oraz mechanizm w jaki sposób prywatny kartel może mieć wpływ na emisję pieniądza. Wcześniej zajmowała się praktykami koncernów farmaceutycznych. Jej strony to www.webofdebt.com i www.ellenbrown.com.

*** SDR - Special Drawing Rights (Specjalne Prawa Ciągnienia)  to „papierowe złoto,  zapisy na specjalnych rachunkach prowadzonych przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy, służące bankom centralnym do wyrównywania sald bilansów płatniczych, a których wartość najpierw ustalano do parytetu złota (1SDR=0,888671 g złota), a od 1974 r. jako „koszyczek” określonych części jednostek monetarnych, weryfikowana co dwa lata.

**** CDS (Credit Default Swap) –  służy przenoszeniu ryzyka kredytowego. Transakcja polega na tym, że jedna ze stron w zamian za uzgodnione wynagrodzenie, zgadza się spłacić dług należny drugiej stronie od innego podmiotu, o ile wystąpi uzgodnione w umowie zdarzenie kredytowe, np. niespłacenie podstawowego długu. W obecnym kryzysie finansowym CDS nie sprawdził się, gdyż jednostka pokrywająca ryzyko kredytowe nie ma wpływu na proces windykacji długu, który jest jednym z czynników obniżających ryzyko kredytowe.

_______________ŚWIATOWA WALUTA:


Wieża Bazylejska: tajny plan dla światowej waluty
Czy naprawdę chcemy, aby BIS* emitowała pieniądz światowy? Na pytanie to stara si odpowiedzieć Ellen Brown**  w artykule The Tower of Basel: Secretive Plans for the Issuing of a Global Currency, ktory ukazał się 18. lutego na serwerze globalresearch.ca.

„ Punktem wyjścia rozważań stał się artykuł Ambrose Evans-Pritcharda  z 7 kwietnia 2009 r. w The London Telegraph „The G20 Moves the World a Step Closer to a Global Currency'(G20 popchnął świat bliżej światowej waluty)w którym czytamy:
Jedno zdanie w 19. punkcie komunikatu wydanego przez G20 jest rewolucją w światowym ładzie finansowym. 'Zgodziliśmy się poprzeć obecny pieniądz SDR***, która włoży 250 mld $ do gospodarki światowej i zwiększy globalną płynność'. 

W istocie przywódcy G20 użyli MFW do ożywienia światowego pieniądza z pominięciem lokalnych rządów. Zwolennicy spiskowych teorii ucieszą się. Artykuł ma podtytuł: 'Świat o krok od od światowego pieniądza' emitowanego przez globalny bank centralny obejmującym swoimi wpływami całą politykę pieniężną świata. Powstaje pytanie kto lub co będzie tym centralnym bankiem władnym emitować globalne pieniądze i dyktować tę politykę? Gdy we wrześniu 2008 r. w Waszyngtonie doszło do spotkania bankierów, rozmawiano na ten temat. Ówczesny reprezentant Bank of England powiedział: Odpowiedź można zobaczyć w postaci Bank for International Settlements (BIS)... MFW zwykle ostrzega przed ekonomicznymi problemami używając dyplomatycznego języka, ale BIS jest bardziej niezależny i w lepszej sytuacji aby to samo robić, o ile by otrzymał taką możliwość. (1)

Jak dotąd wizja ta nie zwróciła uwagi spiskowych teoretyków, chociaż powinna. BIS nazywany był 'najbardziej tajnym, ekskluzywnym i silnym ponadnarodowym klubem świata'.
Założony w Bazylei w 1930 r. i prześladowany skandalami, pod koniec trzeciej dekady ubiegłego wieku postrzegany był jako pro-nazistowski. Tak w każdym razie widzi to Charles Higham, autor książki 'Handlowanie z wrogiem', a co pokazał film BBC Timewatch 'Bankierzy Hitlera' z 1982 r.(2) W 1944 r. na konferencji Bretton-Woods rząd USA poparł rezolucję o likwidacji BIS z oskarżenia Czechosłowacji, jakoby BIS przejął złoto ukradzione przez nazistów w okupowanej Europie, ale bankom centralnym udało się skrycie projekt oddalić.(3)

Kontrowersyjne umowy bazylejskie

Możność taką zademonstrował BIS w 1988 r., ustalając podniesienie wymogów kapitałowych z 6 na 8 procent. W tym czasie Japonia była największym światowym wierzycielem, ale banki japońskie nie były dokapitalizowane jak inne banki świata. Podwyżka ta więc zmusiło banki japońskie do ograniczenia kredytowania, co w kraju wywołało recesję podobną do tej, jaką dziś przeżywają USA. Ceny spadły a pożyczki nie były spłacane. Nastąpił efekt domina zakończony bankructwem banków, które musiały zostać znacjonalizowane, aczkolwiek słowa tego unikano aby uniknąć krytyki.(6) 

Innym skutkiem działań BIS była fala samobójstw indyjskich farmerów nieposiadających zdolności kredytowej. Zgodnie ze standardami BIS wymaga się, aby kredyty udzielane prywatnym podmiotom oceniane były według stopnia ryzyka, którą wycenia prywatna agencja ratingowa. Farmerzy, tak jak i drobni przedsiębiorcy nie byli w stanie zapłacić za tę usługę, więc banki określiły stopień ryzyka na 100% odmawiając dalszego kredytowania. Gdy fala samobójstw rozbudziła świadomość narodową, stanowisko rządu indyjskiego ograniczyło się do krytyki banków komercyjnych,  nie dbających o farmerów i drobnych przedsiębiorców i wydania przepisy eliminujące słabych, co nie miało żadnego wpływu na sposób udzielania kredytów.(7)

Podobne trudności przeżywała Korea. Artykuł w Korea Times z 12 grudnia 2008 r.: 'BIS Calls Trigger Vicious Cycle' (Wymagania BIS stworzyły szkodliwy czarodziejski krąg). W kraju tym przedsiębiorcy, nawet ci najwięksi, nie mogli otrzymać kredytów, choć ekonomiczny krach mógł zostać zatrzymany lub chociaż spowolniony poprzez zwiększenie inwestycji i łatwiejszy dostęp do kredytów: od września, gdy rozgorzał globalny kryzys, bank koreański przyznał bankom 35 bilonów won'ów – pisze pragnący zachować anonimowość seulski analityk. Jednak bez efektów, a to dlatego, że banki pieniądze trzymają w sejfach aby przeżyć zachowując wymogi BIS.

Potwierdza to prof. Chang Ha-joon z uniwersytetu w Cambridge. To, co robią banki dla własnej korzyści lub aby polepszyć relacje z BIS stoi w sprzeczności z interesem całego społeczeństwa.
Sześć lat wcześniej inny ekonomista Henry C K Liu w The Asia Times zwrócił uwagę, że przepisy bazylejskie zmusiły bankowe systemy narodowe tańczyć na melodię sofistycznego globalnego rynku finansowego wbrew potrzebom własnych gospodarek narodowych... Regulacje BIS-u mają jeden cel: zasilić międzynarodowy, prywatny system bankowy co oznacza katastrofę dla gospodarek narodowych... Banki międzynarodowe udzielają nieodpowiedzialnych kredytów w celu wywołania kryzysu, a potem objawi się jako depozytariusz monetarnej prawdy działający w interesie określonej monetarnej polityki.
Według Liu to ironia, gdyż kraje rozwijające się z własnymi bogactwami naturalnymi w rzeczywistości nie potrzebowały kapitału zagranicznego, który wpędził je w pułapkę zadłużenia w interesie zagranicznych wierzycieli.

Zgodnie z teorią pieniądza państwowego (wg której suwerenne państwo jest władne emitować własną walutę) rząd może finansować swoje potrzeby w celu utrzymania zatrudnienia bez inflacji. Gdy jednak rząd wpadnie w pułapkę i weźmie zagraniczną pożyczkę w obcej walucie kraj stanie się dłużnikiem zależnym od MFW czy BIS. Państwa takie były zmuszone ukierunkowywać swój eksport aby uzyskać obce dewizy potrzebne do spłaty procentu od długu. Banki krajowe uznane za „kapitałowo niewystarczające” zostały ograniczone warunkami zadłużonych państw jak restrukturyzacja będąca faktycznie formą wyprzedaży, zamrożenie inwestycji, ograniczenie wydatków, redukcje zatrudnienia. Według Liu jest to odwrócenie logiki, że system bankowy sprzyjać ma pełnemu zatrudnieniu wzrostowi gospodarczemu

Gdy padnie ostatnia kostka domina

Tymczasem banki w krajach rozwijających się są karane za niedostateczne wykonywanie zaleceń BIS, a czego uniknęły międzynarodowe mega-banki poprzez oddzielenie „ryzyka” niespłaconych kredytów od nich i ich sprzedaży inwestorom za użycie formy credit default swaps (CDS****).

Jednakże amerykańskim bankom nie udało się ominąć sieć BIS. Choć udało im się obejść zapisy pierwszego traktatu wpadli w drugi znany jako Bazylea II. Nowe uregulowania powstały w 2004 r., ale na banki amerykańskie zostały nałożone dopiero trzy lata później. Od tego czasu gospodarkę dotknął kryzys, a Bazyleja II miała na amerykańskie banki taki wpływ jak Bazyleja I na japońskie.(8)

Według tych drugich zapisów banki muszą dostosować wartości posiadanych papierów wartościowych do obowiązujących w danej chwili cen rynkowych na zasadzie „mark to market&ldquo9). Jest to teoretycznie uzasadnione ale problem jest czas wprowadzenia w życie po tym, gdy banki miały je już zapisane w księgach jako „trudne” aktywa. Pożyczający, którzy dotąd byli dobrze oceniani pod względem wartości kapitału, według nowych wyliczeń byliby niewypłacalni.

Analityk finansowy  John Berlau zauważa: kryzys jest często nazywany 'psuciem rynku' zaś pojęcie  mark-to-market zdaje się to potwierdzać. Ale  mark-to-market jest w istocie mechanizmem anty-rynkowym uniemożliwiającym ujawnienie prawdziwej wartości na wolnym rynku... W tym przypadku wartość księgowa spadła uniemożliwiając rynkowym graczom utrzymywać akcje jak długo zechcą.(10)

Z początkiem lutego 2009 regulacja ta została zmodyfikowana pod naciskiem Financial Accounting Standards Board (FASB), ale zdaniem krytyków – niedostatecznie, bo nie zmienia polityki BIS.

W tym momencie zwolennicy spiskowych teorii pytają, dlaczego BIS nie odstąpił od Bazylei II lub dlaczego jej przynajmniej nie zmodyfikował widząc skutki jakie przyniosła? Czy jej celem nie było wytworzenie największego gospodarczego chaosu, w wyniku którego świat skoczy w objęcia BIS i jego prywatnej waluty?

Elektroniczne karty bankowe

Illuminaci